Bağrından kopalı çok zaman oldu,
Yıllar geçti, ömür yola vuruldu.
Ne garip sevdaymış, gönül kapıldı;
Dönemem ay canan, desen ki niye…

Bir umut dediler, çıktık bu yola;
Hasretlik ağırdı oysaki kola.
Gurbetlik ay canan, andıra kala;
Gelemem ay canan, desen ki niye…

Köyümün dağları düştü aklıma,
Yaş geçti, bu garip vardı farkına.
Bizleri kör etti gurbet zıkkına;
Dönemem ay canan, desen ki niye…

Tutuldum bu şehrin parlak yüzüne,
Bizleri cezbeden sahte sözüne.
Şimdi bakıyorum kendi özüme;
Dönemem ay canan, desen ki niye…

Kış gecesi soba başı neredir?
Hani eski dostlar, şimdi kimledir?
Yüreğim —unuttum— hâlâ köydedir;
Gelemem ay canan, desen ki niye…

Planlar bitmedi “döneriz” diye,
Her yılı culadık başka seneye.
Rüyamız bitmedi gidip gelmeye;
Gelemem ay canan, desen ki niye…

Bir yanım Ardahan, bir yanım Kars’tır;
Çıldır’ın rüzgârı içimde hars’tır.
Yalan da söylemek bizlere terstir;
Dönemem ay canan, desen ki niye…

Ne düğünlerimiz eski tadında,
Sohbetimiz kaldı sazın telinde.
Türküler ağlıyor gurbet elinde;
Dönemem ay canan, desen ki niye…

Gurbetin ekmeği sanki taştır, taş;
Her gün çoğalıyor gönlümde telaş.
Gözümde memleket, içimde savaş;
Gelemem ay canan, desen ki niye…

Vefasızlık biraz bizim işimiz;
Unuttuk köyleri, dağı, taşı biz.
Bir ezan sesine yanar sinemiz;
Dönemem ay canan, desen ki niye…

Dağlarda sarardı o güzel otlar,
Çayırın önünde bekleyen atlar...
Hatırda sadece kuru yapraklar;
Gelemem ay canan, desen ki niye…

Bir zaman toyduk da kandık dünyaya,
Aklı baştan alan o boş sevdaya.
Şimdi "dön" desem de düşünsem baya;
Dönemem ay canan, desen ki niye…

Çıldır’ın suyunda aksim kalmıştır,
Bu koca şehir ki aklım almıştır.
Her neyse diyecem, olan olmuştur;
Gelemem ay canan, desen ki niye…

Tutuldum dünyanın boş hevesine,
Yoruldum gurbetin çetin sesine.
Bir ömür harcadım alın terine;
Dönemem ay canan, desen ki niye…

Şimdi anladım da iş işten geçti,
Şu ömür dediğin su gibi geçti.
Sanki bu gönüle özlemek suçtu;
Gelemem ay canan, desen ki niye…

Bir yanım her zaman "köy" diye ağlar,
Bir yanım neşterdir, yaramı dağlar.
Tepesi o karlı, ey şanlı dağlar!
Dönemem ay canan, desen ki niye…

Geceler uzuyor, bitmez geceler;
Ali’nin yüreği her dem heceler.
Siz de duyun ey analar, bacılar:
Gelemem ay canan, desen ki niye…

ALİ RIZA COŞKUN ©