CELLADIMA AĞIT

Sen en güzel duygularımın katilisin
En mutlu günlerimin infaz kararını veren.
Yargısız bıraktın beni, susturdun içimi,
Seni seviyorum derken celladım oldun.

Yüreğimi kanata kanata
Sırtımdan hançerleyip giden sendin
Bir damla vicdan taşımadan
Ardına bile bakmadan çekip giden.

Ben seni kalbimde büyütürken,
Sen egonu besledin gizlice,
Sevgi sandığım ne varsa
Bencilliğinin gölgesinde ezilmiş.

Hani sesimi duysan vazgeçerdin?
Hani bir kelimem yeterdi dönmene?
Sustum… haykırdım… yazdım…
Hiçbiri yetmedi gururuna.

İnsanlığa sığar mı söylesene
Sevdiğini katledip gitmek?
Bu bir ayrılık değildi sadece artık,
Bir kalbi sessizce yok etmek.

Ben seni biz diye severken,
Sen hep ben demeyi seçtin,
Biraz sevgi, biraz saygı olsaydı
Konuşarak da gidebilirdin.

Ama sen kaçmayı seçtin,
Bir helalliği bile çok gördün bana
Şimdi geceleri rahat uyuyorsan
Bil ki o huzur bana ait aslında.

Gün gelir, bir an düşersem aklına,
Bir şarkıda, bir sokakta, bir boşlukta…
İşte o zaman anlayacaksın
Ne büyük bir sevgiyi harcadığını.

Ben toparlanırım elbet,
Küllerimden yeniden doğarım,
Ama sen…
Kaybettiğin o kalbi
Ömrün boyunca bir daha bulamayacaksın.