5
Yorum
9
Beğeni
4,5
Puan
154
Okunma
Yağmur indi bu kalbime
sessiz ve ince…
senin gölgen altında
kendi içime ıslandım.
Bahar kapımı çaldı sonra,
ceketimin cebine bir papatya bıraktı.
“Geçer” dedi,
“Her kışın bir çiçeği vardır.”
Yağmur yıkadı içimdeki kırıkları,
bahar tomurcuk bağladı sustuklarıma.
Ve ben…
İkisinin arasında bir yerde,
hem ıslak
hem umutlu kaldım.
Gökyüzü griyken bile
yeşermeyi öğrendim;
çünkü insan,
bazen en çok yağmurda
bahar olur kendine. 🌧🌿
5.0
88% (7)
1.0
12% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz