0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
10
Okunma
rüzgar genç yaşta boyun eğdirir ağaca
ve su
ustadır taş sanatında..
oysa ne ağacın dili vardır boyun eğdirene sızlanacak
ne de suyun elleri,
taşı yontacak
bazen viran bir şehre sürükler adımların sebepsizce
terk edilmiş müstakil bir eve varıp
sadece iskeleti kalmış çatıya bakarsın bir müddet
bir de tütmeyen bacaya
neyse ki her şeye rağmen ayakta..
zaman
toprakla örtüyor anıların üstünü
toprak işte,
bir çeşit albüm yapıyor gibi kendine
duvarlar yıkık
sıvalar dökük
dokunsan uyanacak sanki
avluya sinen sessizlik..
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
