Hey Meyhaneci

Hey Meyhaneci, bakar mısın masaya?
Donat diyeceğim de, ama bu gece acılarımı gömeceğim.
Meze istemem, acılarımla demleneceğim ufak ufak.

Şarap getir bana, ikide kadeh, bakma yüzüme öyle,
Delirmedim, merak etme meyhaneci
Kendi keyfimle dertleşeceğim bu gece.

Sen de çal be kemancı, dertli bir parça,
Usul usul başlayalım kadehleri devirmeye.
Hey Meyhaneci, kesmedi bu şarap beni,
Getir bir tane daha, içelim gidenin şerefine.
Kalan sağlar bizimdir.

Sen de çal be kemancı,
Ciğerime dokunsun,çaldığın bütün şarkılar…
Kadehleri kıralım, yarım kalan sayfaları kapatalım.

Bilmezdim aşkın bu kadar acı vereceğini,
Kırılan kadehte kesilen parmağım bile acımıyor şu yüreğim kadar.

Ne zormuş meğerse…
Meyhaneci, duyuyor musun beni?
Gideni uğurlamak ne zormuş,
Yarım kalmak, yarıyolda terk edilmek,
Kanayan yaralara tuz basmak kadar zormuş be…

Hey Kemancı Müslüm Babadan çal
Bak kemancı tam şurası kanıyor
Yüremin ortasına saplandı bıçak
Bakma öyle ağladığıma, geçecek…
Geçecek değil mi, kemancı, bu acı?

Gözlerim dalar her köşeye,çıkıp gelecekmiş gibi
Her kadehte daha da büyüyor kederim.
Bir yudum daha alıyorum,
Dertlerimle usulca demlenirken,
Kemanın sesi, ruhumun derinliklerinde yankılanıyor.

Hey Meyhaneci, bu gece sabahı burada yapacağım.
Kemancı çalacak, ben ağlayacağım,
Kadehime karışacak gözyaşlarım,
Ben, bütün acılarımı, bu gece
Meyhanenin bu masasına gömeceğim.
Bu masa olacak onun mezar taşı.

Hey Meyhaneci, çağır bir taksi, yolcu et artık beni.
Yeter bu kadar acı, gözyaşı…
Bak, kemancı da ağladı şu halime.
Meyhaneci bu masaya iyi bak
Sakın unutma bir mezar taşı artık burası

Haydi, sabah oldu, sen kapat kepenkleri,
Ben de kapatayım artık bu acı dolu sayfayı.
Ferdi Tayfur’un “Sabahçı Kahvesi” gibi…
Sen rüyalar aleminde uyurken,
Ben senin bıraktığın acılara
Kadeh kaldırdım bir meyhane köşesinde.

Hoşça kal Meyhaneci,
Hoşça kal Kemancı,
Bu sayfa burada kapandı,
Bir daha açılmamak üzere.