öğret bana
nasıl unutur bir kalp yitirdiğini,
nasıl susar bir dil
adını dahi fısıldamadan,
nasıl vazgeçer bir yol
seni götürmeden.

öğret bana
nasıl eksilir insan
yarım kalmadan,
nasıl biter bir şarkı
son mısrasını duymadan.

gittiğin o yollar, hala bana çıkıyorsa
deniz hala aynı rengi taşıyorsa,
ve ben rüzgarı
senin adınla çağırıyor sam,
söyle nasıl unutulur?

bir gülüş kalır mı benden geride,
bilmem…
ama hep bir gölge gibi
peşimde dolanır adın,
sana öğretir miyim unutmayı?
sanmam…

öğret bana,
her şeyi çok geç olmadan...
sevmek nasıl unutulur,
bir isim nasıl silinir,
nasıl kaybolur ki bir anı
hiç yaşanmamış gibi?

unuttur bana bütün acılarımı,
unuttur hüzünlerimi,
savrulmuş kelimeleri,
suskunluğa gömülmüş cümleleri.
geri dönmek istiyorum,
o geçmiş yıllara...

ne olur yeni baştan anlat bana
nasıl kıymet verdim,
nasıl sevdim,
nasıl inandım o eski zamanlara.
hadi anlat bana sevilmelerimi,
sevmelerimi, anlat
ve gözyaşlarımı...

sonra sil gitsin hepsini.
öğrettiğin ne varsa unutmayı öğret.
unutulmayı öğret.
ama en çok da,
kendimi kaybetmeden
yok saymayı öğret…

Mehmet Demir
30325