Yaz bahar ayları, arpa buğday danelendi
Soyka gönül, bülbül gülün bağına indi
Vuslat çeken çor topraga yağmur erdi
Ta eskiden gönül yarin sevdasına yitti
Saramadım kaşı garayı sırrına eremedim

Geceleri düşüyle yatıp ;
seherin danında açtım gözüm;
Nereye baksam ;hep o nazlı yarin düşünü gördüm
Derdiyle dellendi yürek ;ben bir divaneye döndüm
Hayali düşü sen olunca hayra yordum,

Yarin aşkıyla;Neşet misali kavrulup yandım
Şu garib gönlüme bir çare bir derman aradım
Seyreyledim alemi Cemal’inin seyrine daldım
Şu dünyada Yardan daha güzelini bulamadım

Baharda çiçekler açtı bin bir renk gönlüme
Acılar coşkun çaylar gibi karıştı ömrüme
Göçmen kuşlar sıra sıra yuvasına döndüde
Yarin aşkından başka derman bulamadım

öyle bir sevdaya düştüm şaşırdım yönümü
Çaresiz deli gönlüm bulamadım bir çözümü
Evvelki aklımla boşa çiğnedim cahil ömrümü
O yerde kaldı yürek başka diyara varamadım

İçerimde hırçın ırmaklar gibi Çağlayan
Çıglık çığlığa yaşayıp hıçkırarak ağlayan
Sevdasına düşünce Volkanlar gibi yanan
kayboldum aşkınla başka çiçeklere konamadım