Özlemin büyür içimde sessiz
geceler uzar sessiz ve sensiz
küllerim savrulur yellere çaresiz
can kırıklarıyla yürürüm sensiz

Hasret çölündeyim yolum kesilir
içimde sevdanla bağrım ezilir
gülüm beklerken ömrüm eksilir
yıllar devrilse de umut kesilmez

ömrümün kıyısında izin kalır
akşamlar üstüme hüznün salar
gölgen maziden göz ucuyla dolar
susar dilim dünya donar kalır

vuslat uzadıkça taşar sevda
deryalara karışır içimde seda
rüzgâr getirir senden bir nida
hasrette tükenmez bende sevda

hasretin ağırdır taşar bu gönül
yüreğimde kor olur her gün ömür
adını andıkça sızlıyor bu gönül
vuslatın düşünde yaşar bu gönül

belki bir gün yollar son bulacak
yılların hasreti içimde susacak
belki tek bakışla gönlüm duracak
kapanmış yaralar yeniden açacak

gövdende diken bir toz olsam
seneler koynumda seni taşısam
tozlu yollarında canında olsam
düşsem daldan geçmem senden

gelmesen de olur adın kalır dilimde
bir ömür taşıdım seni şu gönlümde
vuslatın düş olur hece hece bende
sevdan tamamlanır son nefesimde...