4
Yorum
13
Beğeni
5,0
Puan
147
Okunma
Aslında yağmuru seviyorum;
Bu şehrin yağmurunda az ıslanmadım.
Yağmura sığınır mı insan hiç?
Sığındım, gözyaşlarımı saklar diye.
Gökyüzü ağlarken yalnız kalmayayım diye,
Şu koşuşan kalabalığın bir parçası oldum.
Sanki bana yazılmıştı her bir yağmur damlası,
Hepsi birer birer, sakince yağdı üzerime.
Üşüyorum; ne kadar yıkasa da,
Yıllar geçmiyor içimden.
İnsan orada bir yerde
Dönüp durur geçmişine, neden diye.
Biri elimi tutsun da
Beraber ıslanalım yağmurda…
Kimse benim için çabalamadı,
Kimse tutmadı şemsiye...
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz