Neşe dolu, cıvıl cıvıldı köyler.
Şimdilerde canlılık yok hayat yok.
Kar yığınlarından bıkmış köylüler.
Suratlarda mutluluk yok hayat yok.

Sokakları bomboş sessiz, sedasız.
Kız, oğlan aradım lafsız, nidasız.
Hangi yana baksam, yoktur yarasız.
Gün aşırı farklılık yok hayat yok.

Havlamayı unutmuş tüm köpekler.
Kurtlar, hami olmuş sokağı bekler.
Hal durgun, dil suskun, yorgun yürekler.
Gönüllerde dinginlik yok hayat yok.

Elli yaş altında köyde kimse yok.
Gam kederler kaplamış, ıstrapta çok.
Çileden, kederden karınları tok.
Acılara kırgınlık yok hayat yok.

Karlar dam boyunu epeyce geçmiş.
Sabır ve sebaat besbelli taşmış.
Ahali bu hale hepten alışmış.
Yaşam aynı durgunluk çok hayat yok.

Dadaşım beklerdi çocuk sesini.
Kırat küheylanın şuh nefesini.
Gurbette bıraktı tüm hevesini.
Yaşamaya yılgınlık yok hayat yok.
28.03.2025 Muammer KARS