Gönül o kadar yüce bir dağ ki, zirvesi bulutlara her dokunuşunda insana kendi sabrını ve özgürlüğünü hatırlatıyor. Her adımın bir mücadeleye, her nefesin bir zafere dönüşmesi, kalpteki o sarsılmaz gücü ne güzel dile getirmişsiniz. Gönlün doruklarda yankılanması ve gökyüzüne kök salması, aslında insanın iç dünyasının ne kadar uçsuz bucaksız olduğunu fısıldıyor kulağımıza.
Yüreğinize sağlık hocam ,bu mısralar insana gerçekten nefes aldırıyor. Sevgi ve saygıyla...

Emeğine sağlık Nejat hocam
Emeğin değer görsün
Saygılarımla sağlıcakla
Selametle kal hocam

Şiir, gönül duygusunu bir dağ metaforuyla yüceltiyor; sabır, özgürlük ve sevda zirvelerde buluşuyor. Zorluklar fırtına gibi gelse de gönül sarsılmaz, umut ve huzur yamaçlarında filizlenir.

“Her adım bir mücadele, Her nefes bir zafer, Dağ kalpte güç olur…”

Yüreğinize sağlık, güzel bir eser okudum. Duygularınızı bu kadar yüksek ve sakin bir dille anlattığınız için tebrik ederim; nice etkileyici eserlerde buluşmak dileğiyle. Selam ve saygılarımla.

Kendinize has tarzınız ve zengin kelime hazinesi ile, yazmış olduğunuz gönül sesinizi beğeniyle okudum. Gönlünüze gelen ilhamınız bol , kaleminiz daim olsun, selam ve sevgilerimle kalın sağlıcakla...

Gönül bir dağdır;
Haklısınız üstadım. Yüksek, sarp ve kadim.
Zirvesi göklerin sessizliğine dokunur,
kökleri ise yeryüzünün en derin acısına sarılır.
Felsefe burada başlar:
Dağ, varoluşun katıksız direncidir.
O, Nietzsche’nin Zerdüşt’ü gibi dağlarda doğar;
ağırlıkları taşır (develer gibi),
“hayır” der eski değerlere (aslan gibi),
ve nihayet çocuk olur — masum, yaratıcı,
her şeyi yeniden doğuran bir hafiflikle.
Dağ, bu üç dönüşümün ta kendisidir:
Yük taşıyan beden, isyan eden ruh,
ve özgürleşen oyun.
Her kayası sabır değil, zamandır;
zamanın yavaş, amansız oyuluşu.
Yamaçlarında umut yeşerir,
çünkü Zen’in dediği gibi:
Önce dağ dağdır (naif bakış),
sonra dağ yoktur (boşluk, illüzyonun dağılışı),
ve yeniden dağ dağ olur —
ama bu sefer gerçek olarak,
aydınlanmış gözle görülmüş haliyle.
Tao felsefesinde dağ, wu-wei’nin taştan hali:
Hareket etmeden hareket eder,
fırtınaya karşı koyarken aslında ona uyar.
Sarsılmaz görünür,
oysa içinden sular akar,
kaynaklar fışkırır;
değişimle değişmeden kalır.
Dağ, yin ve yang’ın kucaklaştığı yerdir:
Yükseklik ve derinlik,
sükûnet ve mücadele,
ölüm ve yenilenme.
Sevda bu dağın doruğunda kök salar gökyüzüne.
Bayrak değil;
ne zafer narası, ne geçici dalgalanış.
Sevda, dağın ta kendisidir:
Hem fırtınayı göğüsleyen kaya,
hem fırtınadan sonra ilk çiçeği açan bahar.
O, amor fati’dir — kader sevgisi;
var olan her şeyi olduğu gibi kucaklayan,
acıyı, sevinci, yükseği, düşüşü.
Gönül dağdır;
insan ruhunun en yüce ve en mütevazı hali.
Zirvede dinlenirken anlar ki:
Gerçek yükseklik,
Dağdır... tebrik eder selam ve sevgiler bırakıyorum

Değerli şaire, güne merhaba
Eser her zaman ki tat ve deminde ve de güzelliğinde, biz de okuduk ve kutladık yürekten, yalansız ve de riyasız. Gönlün abat olsun, huzurla dolsun, tüm şiirlerin bir birinden güzel, mükemmel ve de ŞAHESER olsun.Nice güzel şiirlerde buluşmak dileklerimle, şiirle kal, sevgiyle kal, dostça kal, sağlıkla kal ve de hoşça kal

Ah şu gönül
hep kartallar gibi göklerde
yüreğine sağlık hocam...

tebrikle
okunması keyifliydi
selam ve sevgiler

Yüreğinize sağlık… Şiirinizde gönlü bir dağa benzeterek güç, sabır ve huzuru çok etkileyici bir dille işlemişsiniz; imgeleriniz dingin ama derin.

“Zirvesinde suskun bir bilgelik var,
Rüzgâr bile saygıyla eser yanından,
Her yarası bir iz değil, bir ders olmuş,
Gönül kendi dağında kendini bulmuş…”

Yüreğinize sağlık değerli hocam. Mükemmel bir eser okudum. Tebrik ederim. Selam ve saygılarımla , esenlikler dilerim.

Çok güzel bir gönül sesiydi.

Canı gönülden kutluyorum.

Selam ve saygılarımla.

Emeğinize ve kaleminize sağlık güzel bir çalışma anlamlı dizeler kutlarım emeğinizi

muhteşem
tebrikler
gönlünüz abat olsun
selam ve sevgiler