Hiç açılmamış bir mektup gibi duruyorsun sol yanımda,
Zarfı yırtılmış, pulu kaybolmuş, adresi silinmiş...
Sanki bir adım atsam eşiğinden geçeceğim o hayatın güzel yanına,
Ama yol yapılmamış, köprü kurulmamış, mevsimler değişmiş.

Gözlerimi kapatsam, kokusu gelecek o gül kokulu bahçenin,
Elimi uzatsam, dokunacağım belki o hiç tutmadığım ellere.
Öyle bir hayat var ki kalbimde; ne gurbet diyebiliyorum adına,
Ne de sığdırabiliyorum şu uçsuz bucaksız koskoca evrene

​Kim bilir? Nasip olmuyorsa, belki de büyüsü bozulmaması gerekiyordur,
Yaşansa eksilecek, dokunulsa kirlenecekti belki.
Şimdi o hayat, kalbimin en gizli en temiz köşesinde,
Zamana kafa tutarcasına, hep dimdik duruyor ey sevgili...

​Helalleştim o hiç görmediğim hiç tanışmadığım kendimle,
Gizlice baktım o girmeye cesaret edemediğim kapının ardına
Olsun yaşayamadımsa en azından hissettim ya, dedim;
İşte bu düştü aşktan yana benim bu dünyada payıma...