bazen düşünüyorum da,
hiç çiçeklerin açmadığı yerlere düşerse yolun,
hayal kurmakla başlarsın,
teselli aramakla devam edersin.

adı aşk mı bilmem,
ya da başka bir şey mi, onu da…
gerçekler, görebildiğin kadar mı mükemmel
hayat dediğin gül bahçesi değil ki.

umutlar karanlığa saplanmış,
karanlıklar artık çare bile değil.
kelebeklerin ömrü kısadır,
güllerin solması bahane.
çiçekler açsa bile kokuları unutulmuş artık,
yok eskisi gibi lavanta,
çalınmış tüm aromaları.
ıhlamurlar bile artık kokmuyor,
eskisi gibi değiller,
hiç tat vermiyorlar.

depremeler oluyor tat almayan dilimde,
depremeler oluyor,
unutulmuş aşkların kalplerinde.
suskunlukların saltanatında lal olduk,
gözlerimizi bağladık kendi ellerimizle.

ölüm düğündür kimine,
bayramdır adam gibi yaşayana.
hayal kurmak bir teselliyle başlardı,
adı sırdı.
bir tomurcuk gibi,
o da gül olmaya yolcu… ölmezse.

bebek büyür,
tomurcuk açar, gül olur.
kokmaya başlayınca çoğalır,
aşk olur.

aşk kimine hayatı yaşatır,
kimine ise anlatır.
aşk bu… hep çıplaktı.
dikenlerin gölgesindeki bir mucizeydi o.
çırılçıplaktı aşk.
*
Mehmet Demir
27323