sen şimdi üşürsün o ayaz betonlarda,
geceyi gözünde sabahlayanlar vardı, reis.
bir yanda sana yükselen dualar,
bir yanda içi yanıp susan ahlar kaldı geride.

biz bu dünyaya eğrilmek için gelmedik,
ne menfaatin sofrasına oturduk
ne de korkunun gölgesine sığındık.
biz kul olduk;
yalnız ve yalnız allah’a kul olduk, reis.

dünya dedikleri şey
bir göz açımı kadar kısa,
bir nefes kadar yakın ölüme.
ne zevkine aldandık dünyanın
ne sefasına kandık.
biliriz;
her başlangıcın bir sonu,
her yükselişin bir imtihanı vardır, reis.

yol dediğin şey
taşla, dikenle, ihanetle sınanır.
sen yürüdün bu yolu,
inanarak ve yiğitçe.
kolun kırıldı, kanadın kırıldı,
omzuna dağlar yüklenmişti,
ama adamlıktan vazgeçmedin, reis.

yiğit olmak
sadece ayakta kalmak değildir,
düşmeyi göze almak,
yalnız yürümek,
en yakınından yara almaktır.
çünkü insanı en çok
uzaktan bakan değil,
yanında duran yorar, reis.

dostunu yakın tuttun, düşmanını daha da yakın,
ama gördün ki
insanın sırtına hançer
çoğu zaman dost bildiğinden gelir.
sırtını sağlam tuttun,
sözünü sağlam tuttun,
kalbini sağlam tuttun, reis.

kimseye fazla yaslanmadın,
kimseye fazla güvenmedin.
yalnız bir kapıya yaslandın
seni yaratan allah’ın kapısına.
sığınacak olan, yalnız ona sığındı, reis.

ülküsü olmayanın yolu eksikti,
vardığı yer de.
ama sen yolunu kaybetmedin, reis.

alperenler hala dört bir yanda,
sessizce bekleyen, dualar eden.
kafkaslardan esen rüzgarla
adına karışan dualar vardı.
uzaklardan seni anan,
yakından seni özleyen yiğit yürekler vardı, reis.

sabırla yürüdüğün yollar kolay değildi,
her adımında biraz hüzün,
her susuşun da biraz yangın vardı.
ama gözlerin
çakmak çakmak bakardı ufka.
işte en çok da
o bakışlara hasret kaldık, reis.

bu yol kızıl elma’ya vardı,
uğruna geceler yakıldı,
dualar edildi,
ömür verildi.
ve sen en derin yaranı
en çok sevdiğin davada taşıdın, reis.

göğsündeki iman mezara sığmadı,
bazı yürekler toprağa değil, zamana iz bırakır.

dağlar yıkılsa da
bazı yaralar kapanmaz,
bazı isimler unutulmaz,
bazı yollar yarım kalmaz.
sen ölsen de, ardından
bir dava yürür, reis.

rabbim nasip etti
son nefeste baş eğmeden,
son adımda yolundan dönmeden,
şehadetin menziline ulaştın, reis.
*
Mehmet Demir
25320