0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
44
Okunma
Kırık Anahtar
Kırık bir anahtar gibi kalbim,
Kırılan ama bir daha açılmayan kapı gibi.
Kalbimde mevsim geçişleri var şimdi,
Enkaz altından çıkıp
Güneşe uzanmaya çalışan bir çiçek gibi…
Ne kadar dal verdiysem,
Ne kadar yaprak açtıysam dünyaya,
Şimdi kök salıyorum
Yerin yedi kat dibine.
Kök sağlam olursa
Belki yıkılmam.
Rüzgâr kırmaz kanatlarımı,
Kolay kolay dökmem yapraklarımı.
İnsan yarım kalınca
Kökler gibi karanlığa çekilirmiş,
Ben de öyleyim şimdi.
Gelen geçen yaralasa da gövdemi,
Gururum kaldıracak beni ayağa.
Kalbim yarıldı orta yerinden,
Nasıl bir araya gelir bilmem…
Kaldım baş başa kendimle.
Allah’ım,
Tutar mısın elimden?
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
