YANILGI

Yarından geçi yok,
çekip de gideceğim,
için rahat olsun sevdiğim kadın.

Kırk yıl harcadığım emekler;
ne zaman ki çocuklarımız ekonomik bağımsızlığını kazandı,
o günden sonra beni yok sayıp,
her vesilede küçümsedin beni.

Muhtemelen şöyle düşündün;
Artık bana bakacak birileri var.
Sana ihtiyacım kalmadı.

Yazık...
Gerçekten çok yazık.

Ne yazık ki bunu fark etmedin;
O gün gelecek,
senin beni yönlendirdiğin gibi,
onları da başka bir hemcinsin yönlendirecek
ve seni yok sayacak,
itip kakacaklar.

Daha da acısı;
çocuklarının umrunda olmayacak.
Ama düştüğün durumu görünce,
inan ki benim içim kanayacak.

Kadınlığına,
anneliğine,
koruyuculuğuna saygı duyarım ama;
düştüğün durumu kabullenmek zor olacak.

Çünkü sen benim ilk aşkım,
sevdiğim kadın,
hüznüm,
mutluluğum,
çocuklarımın anasısın.

Ütopik hayallerle evlatlarına güvenmiş olsan bile,
onların da,
senin beni yönlendirdiğin gibi,
yönlendirenler olacak.

İşte o gün;
dudağındaki tebessümler solacak,
için burkulacak,
hayal kırıklığı yaşayacaksın.

Artık çok geç!
Beni arıyor olsan bile bulamayacaksın!

Çünkü ben ruhumu da alıp,
birbaşınalığımı yaşamayacağım.

Sen algısız çokluğunla yaşamaya devam et.
Ben çekip gidiyorum.
Sana mutluluklar diliyorum.

Efkan ÖTGÜN