‎Uğultulu Sarnıçta Kül Kedisi
‎​Kamaşmış gözlerde kentin o uğultulu ağrısı
‎Nasırlı bulutların ucunda asılı kalmış vakti
‎Kendi kıyısından taşan o hırçın o kekre nefesi
‎Avuçlarımda saksıda büyüttüğüm bu ateşi
‎Mıhlandığım ırmağın ortasında dilsiz bir kül kedisi
‎Düğümledim ruhumu kelebeğin en son busesi
‎
‎​Kuytu bir sarnıçta boğulur dilsiz rüzgârın sesi
‎Zamanın çarkına sıkışmış inleyen bir nefes gibi
‎Ruhumda yankılanır geçmişin o soluk gölgesi
‎Hangi günahın bedeli bu hangi aşkın kefesi
‎Susar her şey sadece bu sızının kanlı gecesi
‎Kalbimdeki çentiğe çarpar her bir hayalin sesi
‎​Nasırlı bulutlar ağlar gökyüzünün ıslak feryadı
‎Her damla yüreğime dökülür dindirmez inadı
‎Hangi yağmur temizler bu paslanmış dünyayı
‎Unutulmuş bir şarkının yarım kalmış son adı
‎
‎​Kendi kıyısından taşan nehrin yorulmaz coşkusu
‎Her dalgada aşındırır taşlaşmış sükutu
‎Bu yangının alevi sonsuzdur yoktur ucu bucağı
‎Ruhumu kelebeğin kanadına yükledim son ahı
‎Bir ömürlük sızıdır bu yüreğimde en derin cerrahı
‎​Avuçlarımda saksıda büyüttüğüm bu hırçın ateş
‎Her an yakmaya hazır hiç sönmez sanki bir güneş
‎Hangi rüzgâr dağıtır içimdeki sesi
‎
‎Ömürlük sızıdır bu yüreğimde en derin gizli keşifi
‎Hangi uçurumun kenarındayım kimsenin yok bilgisi
‎Hangi rüyanın kurbanıyım hangi hayatın bu sergisi
‎Mıhlandığım o ırmakta dilsiz bir kül kedisi gibi
‎Ömürlük sızıdır bu yüreğimde en derin gizli keşifi
‎Hangi mısra anlatır bendeki bu sessiz gidişi
‎Kalbimdeki çentiğe çarpar her bir hayalin sesi
‎Ah taktım ömürlük kalbime geçmez sızının çentiğini...
‎
‎Erhan Çuhadar