5
Yorum
11
Beğeni
5,0
Puan
172
Okunma
Gece, kadife bir örtü gibi iner yeryüzüne,
Karanlığın kollarında saklar tüm sırları.
Ay, gümüş bir hançer gibi doğar ufuktan,
Yıldızlar ise binlerce göz olur,
gökyüzünü deler bakışlarıyla.
Güneş, altın bir aslan gibi uyanır doğuda,
Işığıyla yakar gecenin hayallerini,
Ama her batışında veda eder usulca,
Bırakır tahtını aya ve o sonsuz yıldız ordusuna.
Gece fısıldar: “Dinlen, yarın yeni bir başlangıç,”
Ay gülümser: “Ben ışığım, karanlıkta bile parlak.”
Yıldızlar dans eder: “Hayallerimizi izle, kaybolma.”
Güneş haykırır: “Uyan, hayat burada, ışık bende!”
Bir döngüdür bu, ebedi bir ahenk;
Gece doğurur günü, güneş besler yıldızları.
Sen de öyle ol, sevgili okurum:
Karanlıkta ay gibi sabırlı,
Yıldızlar gibi umutlu,
Güneş gibi cesur ve sıcak.
5.0
100% (8)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz