İçinde gurbet haline gelmesini istemiyorsan,silip atman gerek,Bazı bağlar zamanın ve mekânın ötesindedir; kişi ne kadar uzağa giderse gitsin, ruhunun bir yarısı daima o "mühürlenmiş" olduğu kişide asılı kalır.kalemin daim olsun inşallah.

Yürekten kutlarım, anlam, anlatım ve verdiği harikulede duygusuyla çok severek okudum. Nice güzel paylaşımlara ,,saygılarımla

Bir yanda karanlık, diğer yanda sevgi dolu bir hatıra... Varlığın acı, yokluğun ise bir kavga. Kalp yer bulamıyor ama ruh hala sende yankılanıyor. Bu sözler, bir sevdanın bitmesine rağmen hala o sevgiyle yaşamanı anlatıyor.
Yüreğine kalemine sağlık, değerli kalemin daim ve kaim olsun.nice güzel eserlerde buluşmak ,dileğiyle esen kalın. Sevgiler Selamlar yolluyorum

Bu şiir, kaybın ve özlemin derin bir ruh haliyle işlendiği, içsel çatışmayı ve sadakati hissettiren bir eser. Her dize, kalbin bir parçasını hâlen sevdasında bırakmış birini anlatıyor.

“Bir yanım zifiri karanlık, bir yanım hâlen seninle; / Varlığın infazım, yokluğun ise bu canın tek kavgası…”

Yüreğinize sağlık, güzel bir eser okudum. Tebrik ederim, duygularınızın yoğunluğu okuyanda derin bir iz bırakıyor. Selam ve saygılarımla.

‎​Ne kadar muazzam seversen sev
‎Karşılığı sağır bir sessizlikse eğer
‎İnsan kendi enkazını
‎Her gecenin zehirli demine sessizce bandırır...
Erhan Çuhadar

Bu gece paylaşım yapacağım şiirden
Eşlik etmek istedim umarım bu kıymetli esere değer her mısrada yüreğinin bahçesinde
huzur papatyaları açsın dilerim
Emeğin sözün değer görsün
Saygılarımla sağlıcakla 👏👏👏🌼🌼

Güzel yürekli dost
Yüreğinize emeğinize ellerinize sağlık
Değerli kalemdaşım
Yazıp bizimle paylaştığınız müstesna sözlerinizi
Amasız yalansız
Büyük bir beğeniyle okudum
Kaleminiz kavi ilhamınız daim olsun
En kalbi duygularımla
Esenlikler dilerim

tebrik ediyorum şiiri ve şairini gönlünüze kaleminize sağlık ve selam saygıyla...

her şeyini o sanmak yada her şeyi o demek bir dünya tek taraflı yaşanan aşk demektir . sen seni değil sen onu yaşamaya başlamışsın demek şair zaten kendini yaşamaz yürek sesi dolu dolu olur hep aşkı yaşayanın kutluyorum

Sevgili Cemre

Şiir adeta bir iç kanamanın sessiz günlüğü gibi. Her dizede aynı anda hem kırılan hem de kırılmayı reddeden bir ruhun nefesi duyuluyor. Şiir, unutamamanın en ağır halini unutmamayı bir tür sadakat yemini gibi taşımayı öyle çıplak, öyle yakıcı bir dille anlatıyor ki, okurken insanın kendi yaralarına dokunmadan edemiyor.

En çok vurduğu yerlerden biri şu metaforlar:

“İçime çöken akşamların sesi var bugün,
Sanki gökyüzü bile yorgun bir kalbin omzuna yaslanmış gibi.”

Burada akşamlar bir yük gibi çöküyor, ama gökyüzü bile o yükü taşıyamayacak kadar yorgun düşmüş. Gökyüzünün yaslanması, evrenin bile bu acıya ortak olamayacak kadar ezilmiş olduğunu hissettiriyor. Bu, yalnızlığın en büyük ihanetlerinden biri: insanın acısı o kadar ağır ki, evren bile ona yaslanmak zorunda kalıyor. Metafor, acının büyüklüğünü değil, acının evrensel bir ağırlık yarattığını anlatıyor.

Bir başka çarpıcı yer:

“Sen benim hem yıkımım hem tek sığınağımsın;
Bu darmadağın ömür, her gece küllerinden sana devrilir.”

Yıkım ve sığınak aynı anda aynı kişi. Bu, aşkın en tehlikeli çelişkisi: hem yok eden hem koruyan tek varlık. “Küllerinden sana devrilmek” ifadesi müthiş; her gece yeniden yanıp kül oluyor, ama küller bile kalkıp ona doğru akıyor. Bu, sevginin bir tür volkanik döngü olduğunu söylüyor: yanma, kül olma, yine de o yanışa doğru çekilme. İnsan kendi küllerini bile ona taşıyor bu, iradenin tamamen teslim olduğu bir yer.

Son dizedeki kapanış da şiirin zirvesi:

“Bir yanım zifiri karanlık, bir yanım hâlen seninle;
Varlığın infazım, yokluğun ise bu canın tek kavgası...”

İki yan, iki farklı ölüm biçimi. Varlık infaz (idam gibi kesin bir son), yokluk ise sonsuz bir kavga. Şiir burada şu soruyu soruyor hangisi daha acımasız sevdiğinin varlığıyla yok olmak mı, yoksa yokluğuyla sonsuza kadar savaşmak mı? Cevap yok, sadece bu ikilemde asılı kalan bir ruh var.

Sevgili Cemre burada acıyı romantikleştirmiyor; onu bir tür inatçı sadakatle, bir tür onurlu yara olarak taşıyor. Şiir, “unutmak” yerine “unutamamak”ı seçmenin bedelini öyle dürüst anlatıyor ki, okuyan kişi kendi içindeki o “hâlâ sen” olan yanı görüyor.

Yüreğine ,kalemine sağlık,
☕✍️🙏

Yazdıran yüreği
Sarf edilen emeği
Çok kıymetli kalemi
Gönülden kutluyorum.
Şiir tadında
Güzel bir akşam diliyorum.

Sayın Cemre Yaman, mısralarınızdaki o 'mühürlenmiş gurbet' hissi insanın ruhuna işliyor. Bir insanın kendinden geçip yine de kendinde kalamayışını, o arafta asılı kalmış sadakati böylesine asil bir hüzünle anlatmak her kalemin harcı değil. 'Varlığın infazım, yokluğun tek kavgam' diyerek bitirdiğiniz o final, adeta bir teslimiyet manifestosu olmuş. Yüreğinize, o yorgun ama mağrur kaleminize sağlık. İlhamınız daim olsun.

Sen zamana meydan okuyan o hiç bitmeyen ağrımsın,
Hangi ömre sığsam, taşan tarafım hep senin boşluğun...
Bir yanım zifiri karanlık, bir yanım hâlen seninle;
Varlığın infazım, yokluğun ise bu canın tek kavgası...

Zamana meydan okuyan bir acının içini gösteren, varlığın ve yokluğun aynı anda kavga ettiği, insanın kendi karanlığıyla yüzleştiği, her dizesinde hem sarsan hem de içten bir sessizlik bırakan yüreğe işleyen bir dörtlük. Yüreğinize sağlık. Saygılarımla.

Kutluyorum,
Serbest sitilde kaleme alınmış mesajı net anlamlı ve anlatımı güzel, bu şiiri ve değerli şairesini gönülden kutluyorum.
Elinize emeğinize hisseden yüreğinize sağlık, anlamlı bir eser okudum.
Tebrikler nice güzel eserlerde görüşmek dileğiyle.
Selam ve saygılarımla, kaleminiz daim ilhamınız bol olsun diyor esenlikler diliyorum ..
Saygılarımla.

Harika bir serbest nazım.
Kutluyorum şiiri ve şairireyi.
Selamlar sevgiler. ✍️🙏☕