Yalandan doğrular uydurmuş
Bir deniz bir de ben gülerim
Dirseklerim sağlam
Bir deniz bir ben çıkarım;
O ıslatır kumsalı ben iterim.

Çenemi sürerim kumsala,
Gem vurup gemi sürerim
Bir ambar dolusu yük taşırım.
Kalabalık, laf lafı çürütüyor.

Ayaklarım kuru, ben denizi yararak yürürken
Dizlerim sabır çeker, avuçlarım nasır tutmuş
Bir taka bir sandal yada kayık
Adı her ne ise ulaşamaz gemiye.

Pusula pusuya düşmüş
Pof pof homurdanır
Yapyaşlı; buruşuk dudaklı
Piposu sarı dişlerinde
Gemiye bakmaz pupa mı pruva mı yön?

Artık sırtı mermer görecek
Buzhane kalbine cehennem ödül değil mi?

Zindanın soğuk demirleri değecek, bin yıl önce yaşasaydı!
Tahtadan o kalıp cazip değil mi?

Zaman duvardakinden de akıyor
Badanayı bozuyor
Bileğindekinden de akmaz mı,
Kesik kesik, olmuş beş parmak;
Ekili tohumlar filizlenmiş.
Saat beş mi, elleri mi kirlenmiş?

Vicdan sızısından bir gıy keman sesi
Sız sız sızlanır, bütün gece başında
Ayaklar güneyi görür,
Baş göğe değse ne olur?