çalar tamtam boruları
kan damlayan ağızlardan
yankılanır vurun sesleri
yanar petrol kuyuları
tel tel dökülür dumanlar arsından küller
bir hüzün evi oldu dünya
bir yanda Gazze
öte yanda İran
körfezde alınmaz nefes
simsiyah kömürleşmiş çocuklar
yağmurlar kederli ağlar
fısıltılı çıkar sesler
nerde kaldı bu hüzne
dur diyecek adamlar
birileri varmı anlaşılmaz
karanlık sokaklarda adamlar
sürüven üstüne sürüven ararlar
ay soluk
geceyi aydınlatmaz
ne senin yüreğin
ne benim omuzum kaldırır
kurşundan ağır bu yükü
bir hüzün evi dünya
gazze’de
zordur insanlığın çaresizliği
ümmetin sessizliği
yılan ıslıklarıyla
geçiyor füzeler
zapt ediliyor ülkeler
yanıyor kuşlar ağaçlar
feryat ediyor yangınlar içinde böcekler
açmıyor küstü çiçekler
koparsam çıtırdar dallarda tomurcuklar
güneş hep mahsun doğar
mevsimler değişti
sıkıcı bu hava boğar
bir yangın yeri dünya
ateş topu kucağında
tutar çocuklar
uğultusu yayılır mescidi Aksanın
Kudüste sokak sokak
çocukların çığlığında
kelepçeli bilekler
prangalı yürekler
bir hüzün evi dünya
bir litre kan
bir litre petrol
kim olduğumuzu unuttuk
tespih gibi dağıldı insanlık
gayri hüzün evi dünya
daraldığımız ruhumuzda
darıldık birbirimize
ağır yaralı yürekte
kim sahip çıkacak
bir bir kapılar kapanırken ümmetimize
çenesi kilitli saraylardaki adamlar nerde
çaresizlik hüküm sürüyor
biri hüküm sürüyorda
hükmü kim veriyor
gayri bir hüzün evi oldu dünya

20/03 / 2026 Aliş GÜLDEN