gurbet ellerde
sabah güneşi doğuyor ufuktan
gözlerim yoruldu
çamlıca tepelerinden gelen ışıktan
ne isterki felek yoksul kullardan
zengin yok işçiler yollarda
çocuk işçiler elde simitler
artar eksilmez dertler
toprak ana bir şey söylemez
yaşamadan verilmez öğütler
maziye daldıkça büyür yaralar
gece sesizdir üstünü örter karanlıklar
akşamdan sabaha ağardı saçlarım
çekip çekip gittiler yaren yoldaşlarım
sellere karıştı göz yaşlarım
bir fidandık gurbet ellerde
yaprağı dalından yoluverdiler
suyunu dökmeden kurutuverdiler
yaşadığımız her günü bir yıl saydılar
biz uyurken ceketimize kadar soydu ağalar
viran olup gittik gurbet ellerde
yaprak daldan olmazken uzak
dal bile ayrılmıyor kökten
gurbetin içinde gurbet uzaktan
gurbeti gurbette yaşadık ezelden
yurt edindik yurdun içinde
dalgın dalgın gezdik derdin içinde
alev alev yandık küller içinde
geçti ömrümüzün baharı yeller içinde
deniz dalgalı ruhum yaralı
gurbette yaşadık seller içinde
gurbeti gurbette yaşadık yıllar içinde

16/05/2026 Aliş GÜLDEN