2
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
139
Okunma
Fenâ Makamı
Bir damla idim, ummana daldım,
Kendi sesimi sükûtta buldum.
Cihan mülkünü geride saldım,
Varlıktan geçip, yokluğa geldim.
Ne bende ben var, ne bende mekân,
Dört kapı açıldı, silindi zaman.
Gönül aynasında görünen o Can,
Aynadan geçip, aslına geldim.
Yanmadan tütmez bu aşkın narı,
Terk ettim dünyayı, ettiler zârı.
Görünce kalpte o eşsiz Yâr’ı,
Halktan kopup, Hakka yöneldim.
Söz biter burada, dem başlar artık,
Nefis ölür de, can yaşar artık.
Sırlar dökülür, bend aşar artık,
Lisanı bırakıp, "Hû"ya yöneldim.
5.0
100% (3)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz