Bendeki halin

Sen, adını koyamadığım sevda,
Gönül bağımı süsleyen eşsiz aşk.
Dilimdeki en mahrem hece,
Gündüzümdeki gizemli gece,
Bilinen her şeydeki o derin bilmece...

Sen, gönül tiryakim,
Ağıma bal, balıma zehir olan;
Ulaşılamaz Kaf Dağı’ndaki Zümrüdüanka,
Sır olan "Mim"den süzülen "Elif Lam".
Bendeki sen, bilinmezlerdeki ben...

Binbir gecelerin sönmez nuru,
Şah damarıma inen ruhun huzuru.
Bağımdaki bağbanım,
Menzil’deki yolum, solumdaki sağım.

Neydeki o mukaddes nefes,
Gönlümün derinindeki o asil ses.
Neye benzetsem bilemem ki seni,
Bu devrin aşkı diyemem ki...

Yolum arşa kadar uzansa da,
Semalar üstü, yedi kat yerin altı,
Bilinmezlerin en ötesi;
Yerin altındaki de, gökte uçan da,
Sendedeki ile bendeki...

Aşk ile Hu...
Şah damarımdan daha yakın,
Gönlümdeki o "Sen" için,
Aşkına yine aşk ile giderim.