Hayat dediğin bir yolmuş meğer,
Herkesin elinde bir harita,
Ama çoğu başkasının çizdiği çizgilerde
Kendi adımlarını attığını sanıyor yürürken

Arka koltukta oturmaktan utanmadım hiç,
Yan koltukta sustum,
Camdan bakıp manzarayı sevdim belki.
“Biri sürsün” dedim,
Yorulmayayım,
Karar vermeyeyim diye.

Ama zaman geçiyor,
Yol uzuyor,Ve anlıyorsun ki ,Direksiyon sende değilse
Fren de senin olmuyor.

Gitmek istediğin yerle , Götürüldüğün yer arasındaki fark İşte tam burada başlıyor.

Kimi “böylesi doğru” dedi,
Kimi “ben senin yerine düşündüm”
Ben de inandım,
Çünkü inanmak kolaydı, Sorumluluk almak istemeyince

Ama bir yerde duruyor insan,
İçinde bir ses diretiyor “Bu yol senin değil.”

Hayat,Başkasının gazıyla hızlanınca
Senin hayallerinden geçmiyor.

Araba hâlâ ilerliyor belki,
Ama içimde bir boşluk,
Bir kayıp hissi,
Çünkü varacağım yere değil
Beni uygun gördükleri yere gidiyorum.

Artık biliyorum,
Yan koltukta oturmak güvenli görünebilir
Ama kader diye süslenen şey
Bazen başkasının tercihidir.

Ve bir gün,
Elimi uzatıyorum direksiyona.
Korkarak.
Ama bilerek.

Çünkü gitmek istediğim yere
Ancak ben sürebilirim.
Ve şimdi anlıyorum,
yol uzunsa sebebi korku değil,
sürmeyi bilmemekti yada öğrenmemek

Kimseye kızgın değilim,
yan koltukta oturmayı ben seçtim.
Ama artık mazeret kalmadı,
direksiyonu tutamayan ellerimden başka.

Motor çalışıyor,
kalbim de öyle.
Harita yok belki ama niyetim var.

Yanlış yola da girsem benim hatam olsun,
doğruya da varsam , benim cesaretim.

Çünkü insan bir kere direksiyona geçti mi
artık geri dönemiyor eski haline.

Ve biliyorum götürüldüğüm yere değil
gitmek istediğim yere gidiyorum
işte şimdi hayatım başlıyor.
Kader sandığım şeyin aslında başıma gelenler değil,
başım öne eğikken verdiğim sessiz izinler olduğunu fark ettim.
Seçmediklerim “sonra bakarız” dediklerim,
itiraz etmediklerim,
başkalarının benim yerime aldığı kararlar
beni bugüne kadar buraya getirdi.

Ama artık biliyorum
hayat, susanların değil seçenlerin yolunu uzatıyor.
Bundan sonrası başkasının direksiyonunda ilerlemeyecek.
Yanlış bir sokağa da girsem,
yolda’da kalsam ,
gideceğim yere varamasam bile…
Nereye gideceğimi belirleyecek olan ben olacağım.