1
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
23
Okunma
Aşkın Tecellisi
Aşıksan eğer, tam yaşa,
Üzül, berduş ol, savrul...
Ağla, utanma, aksın yaşların,
Karışsın feryadın gözyaşlarına.
Zaman olur, kanatlanır ruhun,
Zaman içinde başlar o sonsuz yolculuk.
Zaman gelir, büzüşür yüreğin;
Başlarsın "Sır" diye için için ağlamaya,
Ufak ufak, derinden yanmaya...
Önce ince bir sızı, keskin bir acı,
Sonra volkan kesilir yüreğin;
Depremler kopar peşi sıra.
Derken, bir alışkanlık başlar;
Ağlayan gözler, gülmeye durur.
Zemheriler biter, tufan diner,
Her baktığın yerde bir çift göz...
"Sen" diye sana bakmakta her yüz.
Hafiften bir tecelliyet bu,
Ve açıktan bir mahfiyet...
Bırak, karşındakiler yalan söylesin,
Sen bu hali doya doya yaşa.
Onların doğruları eksik kalsın;
Görene "deli", bilene "veli" gerek...
5.0
100% (1)
Cevap Yaz