Düşündüm yine bu gece… Dünyam küçüldü; kalan, yolların sessizliği. İçimden bir şey geçti, adı yoktu. Rüzgâr aldı ben sustum. Kalp, kendine doğru konuştu. Bir an değdi zamana, genişlik daraldı. Ne olduğu belirsizdi, ama eksik bıraktı. O günden beri yol, yol değil; yer, yer değil. Ve ben… henüz kendimde değilim.
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
"Kıymetli mesakin, kaleminize ve o sessiz çığlığınıza sağlık. 'Adsız' şiiriniz, insanın bazen tarif edemediği ama varlığını iliklerine kadar hissettiği o 'boşluk' duygusunu çok zarif işlemiş. 'Rüzgâr aldı ben sustum' dizesiyle o tevekkül dolu suskunluğu, 'Kalp kendine doğru konuştu' ifadesiyle de insanın en sahici sohbetini özetlemişsiniz. 'Henüz kendimde değilim' diyerek biten o arayış hikâyesi, okuyucuyu da kendi iç yolculuğuna davet ediyor. Tebrik ederim.
Şiir, sade diliyle derin bir iç yolculuğu anlatıyor. “Adsız” başlığı metnin ruhuyla uyumlu; belirsizlik ve kimlik arayışı teması güçlü bir şekilde hissediliyor. Kısa ama yoğun bir metin, özellikle “yer, yer değil; yol, yol değil” ifadesi, içsel kaybolmuşluğu etkileyici biçimde yansıtıyor. Sessiz, dingin ve düşünsel bir şiir.
Gecenin sessizliğinde dünyanızın küçülüşü ve isimsiz bir duygunun rüzgâra karışıp sizi eksik bırakışı... "Yolun yol, yerin yer olmayışı" ile o kayboluş hissini ne kadar vakur ve sarsıcı bir melankoliyle dile getirmişsiniz. Kalbin kendi içine konuşması ve zamanın o daralan anı, ruhun en derin kuytusundaki o ince sızıyı yansıtıyor. Kaleminize, o derya deniz yüreğinize sağlık ..
Bu gece düşüncelerinizin ağırlığı ve yolların sessizliği, insan ruhunun en derin katmanlarına dokunan güçlü bir şiirsel anlatım yaratmış. Kelimelerinizdeki bu hüzünlü ama derin tını, kaybın ve dönüşümün evrensel deneyimini çok zarif bir şekilde yansıtıyor.Dünyanız küçülürken geriye sadece yolların sessizliği kaldı. İçinizden adı olmayan bir şey geçti, rüzgâr onu aldı, siz sustunuz. Kalp kendi dilinde konuştu. O an zamanı daralttı, ne olduğu belirsiz bir eksiklik bıraktı. Artık yol yol değil, yer yer değil; siz ise henüz kendinizde değilsiniz. Kayıp Anın İzleri: Gece yine aynı soruyu sorduğumda, dünya küçüldü ve geriye sadece yolların sessizliği kaldı. İçimden isimsiz bir şey geçti, rüzgâr onu kapıp götürdü, ben sustum. Kalp kendine doğru fısıldadı. Bir an yetti zamana, genişlik daraldı. Ne olduğu belirsizdi ama eksik bıraktı. O günden beri yol, yol değil; yer, yer değil. Ve ben, henüz kendimde değilim. Tebrikler kutlarım KALEMİNİ kalemdaşım
Yüreğinize sağlık, güzel bir eser okudum.Tebrik ederim, nice güzel eserlerde görüşmek dileğiyle. Selam ve saygılarımla. Kadir Geceniz mübarek olsun; dualarınız kabul, gönlünüz huzurla dolsun. 🌙
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.