Bir avuç toprak için güneşi boğdular,
Göğün ışığını pazara çıkartılar,
Merhamet çoktan sürgün edildi,
Vicdan paslı kapılarda kilitli kaldı….

Ağaç konuşsa kesiliyor,
Yiğit olsan vuruluyor,
Kuş kanadını açsa,
Gökyüzü ona dar geliyor…

Hırsın sarhoş ettiği şehirler,
İnsan, insanın kaderini çalıyor.
Birinin ekmeği ötekinin cebinde,
Birinin ömrü ötekinin elinde…

Doğruluk eskimiş bir kitap
Tozlu raflara kaldırılmış.
Yalan, altında bir kolye,
Göğüslere takılıyor…..

Zihinler dar sokaklara sıkışmış,
Ruhlar aciz ve küflenmiş,
Bilene düşman kesilmiş,
Cahillik başlara taç olmuş….

Sokaklar kirli,
Ama asıl kir gönüllerde birikmiş.
Kötülük her sokakta pusuda,
Nefes nefese kaçıyor iyilik…

Ne utanma kalmış yüzlerde
Ne de bir merhamet kalpte.
Haramın gölgesi büyümüş,
güneş bile çekinerek doğuyor….

Ama tarih sabırlıdır.
Karanlık ne kadar
koyu olursa olsun
Bir sabah mutlaka
Işığın çığlığı duyulur…

Yalanın sarayları çöker,
Hırsın kuleleri yıkılır,
Geride yalnız insanlık kalır,
Topraktan daha değerlidir….

Rüzgarınkalemi….