0
Yorum
6
Beğeni
0,0
Puan
112
Okunma
Sen, nasıl başlasam şimdi anlatmaya?
Toprak olsaydın, bu kadar gitmezdi zoruma.
Bir çiçek, bir kaç damla gözyaşıyla avuturdum kendimi;
en azından ağlayacak bir mezarın olurdu yanımda.
Bu hayatın çirkinliğini,
insan ne kötüdür, bunu bilmeyi,
öldürmekten korkup, her gün öldürmeyi
nasıl da öğrettin, sağ ol; akıldan vazgeçmeyi.
Enes İlhan
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
