Yaradan’a sığın, kul olduğun bil;
Allah’ın çizdiği yol, eğri olmaz.
Mevla’yı zikretsin konuştuğun dil,
Ağızdan dökülen bal, eğri olmaz.

İstersen diyardan diyara taşın,
Yerin üstü değil, altını düşün.
Helalden kaynasın sofranda aşın;
Alın teri olan mal, eğri olmaz.

Rızık verdiğinde şükrünü yetir,
“Bal” diye soğana lokmanı batır.
Yetime öksüze yarısın götür;
Kalbi güzel olan kul, eğri olmaz.

Hayal et cenneti, şöyle bir bakın,
Emrine uyarak haramdan sakın.
Unutma, O sana senden de yakın;
Rabbin uzattığı dal, eğri olmaz.

Doğruluk, dürüstlük terazin olsun,
Her arayan sende kendini bulsun.
Vicdanı olmayan gönüller solsun,
Hakikati bilen el, eğri olmaz.

Dünya kadar olsa servetin malın,
Tutmak için yoksa eğer bir dalın,
Bir fırtına kopar, kalırsın yalın,
Rabbim’in verdiği sel, eğri olmaz.

Sığınıp Mevla’ya, bekle sıranı,
Şeytana uyup da açma aranı.
Darlandığın her an oku Kuran’ı;
Kur’an’ı okuyan dil, eğri olmaz.

İsrafil’im, sen de Allah kulusun,
Bir tek Rabbim bilir; boşsun, dolusun.
Say ki bir ağacın çürük dalısın,
“Allah” diye çarpan sol, eğri olmaz.

07/09/2026
İSRAFİL BİLİCAN