​Kapatın perdeyi, açmayın camı;
Sırtıma yükledin hasreti, gamı.
Azrail gelmiş de tutar yakamı,
Kimseler görmesin gözden akanı;
Azrail, ne olur bırak yakamı!

​Yokluğun ateşi içimi yakar,
Gözlerim kapıda yollara bakar.
Yarına belki de cenazem çıkar;
Kimseler görmesin gözden akanı;
Azrail, ne olur bırak yakamı!

​Hasret çelik duvar, karşımda durur;
Ayaklar altına indi ya gurur.
Beni sevdiklerim yakar kavurur;
Kimseler görmesin gözden akanı;
Azrail, ne olur bırak yakamı!

​Ayın çevresini ören ağıldım,
Ayrılık rüzgârı esti, dağıldım.
Bıraktığın yere çöktüm, yığıldım;
Kimseler görmesin gözden akanı;
Azrail, ne olur bırak yakamı!

​Bir tek gün ayrılık bitsin, o yeter;
Kavrulan gönlümde gülistan biter.
Eyüp’ten, Yusuf’tan olmuşum beter;
Kimseler görmesin gözden akanı;
Azrail, ne olur bırak yakamı!

​İsrafil’im, Hakk’a açtım elimi;
Ya Rab, nerden bulsak aklıselimi?
Hiç kimse anlamaz benim halimi;
Kimseler görmesin gözden akanı;
Azrail, ne olur bırak yakamı!

​27.02.2016
Cuma