Kaleminizin ucundan dökülen bu sitem dolu ama bir o kadar da dirençli mısralar, yazmanın sadece bir eylem değil, bir nefes alma biçimi olduğunu çok saf bir şekilde hissettiriyor. "Yazmak çare etmiyor belki yalnız ölüme" ifadesi, edebiyatın o kadim ve teselli dolu limanına sığınışın en dürüst itiraflarından biri olmuş.
​Dört yanınız "hasretin hesabı" ve "ömrün yüküyle" sarılmışken, kelimelerin hengamesinde o huzuru bulabiliyor olmanız büyük bir lütuf. Şiirinizde kurduğunuz bu içsel dengeyi ve duygusal yoğunluğu devam ettirmek ve yazmadan duramayan bir ruh için, benzer sancıları kağıda dökmüş şu isimlerin eserleri derin bir yankı uyandırabilir: Güz Konuşmaları"ndaki o naif sızı, sizin "geçmez baharınızla" güzel bir bağ kurabilir.
​ Kelimelere yüklediği o dervişane sabır, "kalemkâr" kimliğinizle örtüşecektir.
​"Yedi Güzel Adam"daki o dik duruş, "ayakta duramam ki yazmadan" deyişinizdeki o iradeyi selamlar niteliktedir.
Teşekkür ederim şairim değerli eserini candan alkışlıyorum

Şiirde yazma eylemi sadece bir uğraş değil; dertleri taşıyan bir sırdaş, hayata karşı dik durmayı sağlayan bir dayanak ve ruhun nefes alma biçimi olarak işlenmiştir. Şair, dünyanın ağırlığına, zamanın geçişine ve kaçınılmaz sonlara karşı ancak yazarak direnebileceğini vurgular.kalemiz daim olsun inşallah.