“Bir İhtimal” şiiriniz, aşkın bitmeyen ihtimallerle insanı nasıl tükettiğini ve belirsizliğin gerçeğinden daha çok acı verdiğini çok etkileyici bir şekilde anlatıyor. Özellikle “İhtimalin bile, gerçeğinden daha çok acıtıyor” dizesi, şiirin özünü çarpıcı bir biçimde ortaya koyuyor.

Kısacası: Umut ile umutsuzluk arasında sıkışmış bir kalbin içsel çığlığını, derin bir lirizm ve yoğun duygusal atmosferle dile getiren; hüzünlü, düşündürücü ve güçlü bir eser. Kaleminize sağlık.

Zor bir hesaplaşma,
Zor bir kabulleniş....
Duyguları yerli yerine o kadar güzel yerleştirmişsiniz ki....
Saygılar...

Bir vazgeçişin ayak izlerini gördüm şiirde buram buram unutulmamışlık bir yanda buram buram hasret dolaşmış ama yinede ve kendine dönüşün o keskin huzuruyla kapanmış bu gönül hikayesi gibiydi Cemre Hocam
En başından beri göremediği ilgi ve alakayı ayan edip gerçeklerle yüzleşmekte
Kalmaya çalışmanın anlamsızlığında askıda kalan o çırpınışların karşısında duran kocaman bir veda yürümüş satırlara

Müebbet bir yanlızlıkla betimlenen o son gecelerin öç alma hırsını taşımakta
ve kendine yabancılaşan bir dünya aslında yabancı olan aynadaki kendi değil içindeki yansımaydı oysaki
umutların tüketildiği sevgilerin vedalara kapı açtığı içteki sızıların yaraları kanattı bu yaşanmışlık derin izler bırakmış geride
ve son noktayı koymuş bitti diyerek Yürek sesi çığlık çığlığa
ve örtmüş perdesini sessizliğin en ucra köşesine sığınarak duygularını sessizliğe mahkum edercesine

Yüreğinize sağlık Cemre Hocam
Selam ve saygılarımla

Mükemmel ötesi...

Keşkenin olduğu yerde derin bir pişmanlık var demektir. Belki de ise insanın ruhu arafta gibidir olumlu da düşünülebilir olumsuz da.

Oysa insanan iyikileri çoğalsa, ne zaman onu düşünsek iyi ki dedirdiyorsa işte hayat o zaman gülümser insana.

Şiiir çok güzeldi tebrikler Şair.

Cemre Hanım, 'Bir İhtimal' şiirinizde umutla yıkım arasındaki o ince çizgiyi muazzam bir dille anlatmışsınız. 'Seni beklemeyi yaşamaktan daha çok sevmek' gibi sarsıcı ifadeler, okuyanı kendi içsel boşluğuyla yüzleştiriyor. Özellikle finaldeki 'Ben sende kaldım, ama sen benden çoktan göçtün' tespiti, bir veda şiiri için zirve noktası olmuş. Kaleminize, yüreğinize sağlık. Çok güçlü bir eser."

Kutlarım, anlam ,anlatım ve verdiği duygu ile severek okudum. akıcı ve şiir tekniği olarak harika bir üslup, yine Cemre Yamana özgü harika bir şiir. eseriniz yürek sesini aynen okuyucuya geçiriyor. nicelerine...saygılarımla

Bu kadar sevilmesine ragmen nasil gitmis bu vefasız, nasil kıymış bu sevgiye neler yaşatmış sana cemrem saçını başını yolasım geldi...( hüzünle okudum... yolun açık olsun şiirden ve sevdadan yana... 🌻

“Bir İhtimal” adlı bu şiir, modern aşk şiirinin en kırılgan ve en az dile getirilen damarlarından birine dokunur: ihtimal duygusu.

Çoğu ayrılık şiiri gidişi anlatır; çoğu aşk şiiri kavuşmayı. Oysa bu şiir, ikisinin arasında kalan o ince, görünmez ama insan ruhunu en çok yakan noktaya yönelir: geri dönüş ihtimalinin insan kalbinde açtığı yara.

Şair burada klasik bir ayrılık hikâyesi kurmaz. Aksine, şiirin merkezine yerleştirdiği “ihtimal” kelimesiyle insan ruhunun en acımasız tuzaklarından birini gösterir. Çünkü kesin bir ayrılık, her ne kadar acı verici olsa da zamanla kabullenilebilir. Fakat “belki döner” düşüncesi, insanın iç dünyasında yıllarca kapanmayan bir kapı gibi kalır. O kapı kapanmadıkça da kalp tam anlamıyla iyileşemez.

Şiirin ilk dizelerinden itibaren okur, yalnızca bir aşkın bitişine değil; yavaş yavaş çöken bir iç dünyanın enkazına tanık olur:
“Gidişin değil de, kalışının ihtimaliydi
Beni bu enkazın altında diri diri yakan.”
Bu iki dize, şiirin bütün düşünsel omurgasını içinde barındırır. Şair burada acının kaynağını sevgilinin gidişinde değil; geri dönme ihtimalinin insanı diri diri yakmasında bulur. Bu yaklaşım oldukça olgun ve derin bir bakış açısıdır. Çünkü insan çoğu zaman acının kendisini değil, içinde taşıdığı umut kırıntısını kaldıramaz.

Şiirin ilerleyen bölümlerinde anlatıcı yalnızca sevdiği kişiyi kaybetmez; aynı zamanda kendi gölgesini de kaybeder.
“Ben, senin bıraktığın karanlıkta gölgemi kaybettim.”

Bu dize şiirin en güçlü metaforlarından biridir. Gölge, insanın varlığının sessiz tanığıdır. Onu kaybetmek, aslında insanın kendi benliğini kaybetmesi anlamına gelir. Bu noktadan sonra şiir yalnızca bir aşk anlatısı olmaktan çıkar; varoluşsal bir yalnızlık metnine dönüşür.

Şairin dilindeki en dikkat çekici özelliklerden biri, kelimeleri süslemek yerine duygunun çıplak halini gösterebilmesidir. Bu sadelik şiiri zayıflatmaz; tam tersine daha güçlü kılar. Çünkü gerçek acı çoğu zaman gösterişli sözlere değil, sade ama keskin cümlelere ihtiyaç duyar.

Şiirin orta bölümlerinde umut ve bekleyiş arasında gidip gelen bir ruh hali görülür. “Keşke”, “belki” ve “ihtimal” gibi kelimeler şiirin atmosferini belirler. Bu kelimeler yalnızca birer sözcük değil; aynı zamanda insanın kendini avutma biçimleridir.

Şair bunu şu çarpıcı dizeyle özetler:
“İhtimalin bile, gerçeğinden daha çok acıtıyor.”
Bu ifade şiirin en derin psikolojik cümlelerinden biridir. Çünkü çoğu zaman insanı yıkan şey yaşanan olay değil; yaşanma ihtimali olan şeydir.

Şiirin ilerleyen dizelerinde şehir, gece, liman ve ayna gibi imgeler kullanılır. Bu imgeler edebiyat tarihinde sıkça kullanılan semboller olsa da şair onları kendi duygusal atmosferine başarıyla yerleştirir. Özellikle şu dize oldukça dikkat çekicidir:
“Hangi aynaya baksam, yüzün yüzüme ekleniyor.”

Burada ayna yalnızca bir nesne değildir; hatıranın insanın yüzüne yapışmasıdır. İnsan bazen birini unutmak ister; fakat her baktığı yerde onun izine rastlar: sokakta, bir şarkıda, bir hatırada ya da kendi yüzünde.

Şiirin son bölümlerine gelindiğinde anlatıcı artık beklemekten yorulmuştur. Beklemek, umut etmek ve hatırlamak arasında parçalanan ruh sonunda bir karar verir. Bu karar, şiirin en güçlü kırılma noktalarından biridir:

“Ben senin ‘belki’nden vazgeçtim, kendime döndüm.”
Bu dize yalnızca bir ayrılığın kabulü değildir; insanın kendi ruhunu geri almasıdır. Çünkü bazen aşk iki kişinin birleşmesi değil, birinin diğerinde kaybolmasıdır.
Şair bunu da çok çarpıcı bir cümleyle ifade eder:

“Ben sende kayboldum, sen ise bende hiç bulunmadın.”
Bu ifade modern aşkın en acı gerçeklerinden birini dile getirir. İnsan bazen bütün kalbiyle sever; fakat sevdiği kişi o sevginin derinliğini hiç fark etmez. Böyle durumlarda aşk iki kişi arasında yaşanan bir şey olmaktan çıkar; tek bir kalpte büyüyen sessiz bir hikâyeye dönüşür.

Şiirin finali ise bir vedadan çok bir iç kapanış gibidir. Anlatıcı artık ihtimallerin peşinden koşmaz. Çünkü insan bir noktadan sonra şunu anlar:
Bazı aşklar yaşanmaz; yalnızca insanın içinde uzun süre yankılanır.

Biter mi bitmez,,,

“Bir İhtimal”, aşkın romantik yüzünü değil; aşkın ardından kalan boşluğu anlatan güçlü bir şiirdir. İçinde bekleyiş, umut, hayal kırıklığı ve sonunda gelen bir kabulleniş vardır.
Şiirin en büyük başarısı, okuru yalnızca bir hikâyeye değil; bir ruh hâline ortak etmesidir. Okuyan kişi bu dizelerde yalnızca bir şairin duygularını değil, kendi geçmişinden bir parçayı da bulabilir.

Bu nedenle bu şiiri yazan kalem, yalnızca bir aşk hikâyesi anlatmamış; aynı zamanda insanın iç dünyasında yaşadığı o sessiz çöküşü kelimelere dökmeyi başarmıştır.
Böyle dizeler kolay yazılmaz.

Böyle şiirler yalnızca kelimelerle değil; yaşanmışlıkla ve içtenlikle yazılır.
Bu yüzden “Bir İhtimal” şiirini yazan yüreği ve kalemi gönülden tebrik etmek gerekir.
Çünkü bu metin, modern şiirin en büyük gücünü taşıyor:

Okuyan herkesin kendi kalbinden bir iz bulabileceği kadar gerçek olmak.

tebrikler
yürek sesiniz daim olsun
esenlikler dilerim

Bir veda ile kabulleniş arasındaki o ince ve keskin çizgide yürüyen bir ruh halini yansıtmışsınız insanın kendi yarattığı "ihtimal" hapishanesinden özgürleşme çabasını anlatıyor. insanı gerçeklikten koparıp derin bir içsel enkaza sürüklemesi; sonunda ise bu acı verici bekleyişin yerini ağır bir kabulleniş ve vedaya bırakmasıdır.Ruhunu fazla yıpratmadan Rahman,ın yazısına boyun eğmek gerekir. düştüğü yerden güçlü bir şekilde kalkman dileğiyle kalemin daim olsun inşallah

Hangi limana sığınsam, fırtınan orada bekliyor.
Hangi aynaya baksam, yüzün yüzüme ekleniyor.
Bu kadar gitmişken, nasıl hâlâ her yerdesin?
İhtimalin bile, gerçeğinden daha çok acıtıyor. ..........BİR İHTİMAL DAHA VAR O DA ÖLMEK Mİ DERSİN ? derdi ya şarkılar o ağır duygulara kapı aralarsa yürek bir başka acır.Hüzünler uzak olsun ,o son olasııklar bile umut taşısın her zaman Güzeldi