Öğrenmenin sınırlarını genellikle kendiniz koyarsınız. colin rose
Erdem Öztürk
Erdem Öztürk

ağrı

Yorum

ağrı

0

Yorum

1

Beğeni

0,0

Puan

27

Okunma

ağrı

gece saçlarını çözüp omuzlarıma bıraktı yine
karanlık dediğin bir annenin unuttuğu ayna gibi
bütün perdelere siner
ben de payıma düşen suskunluğu
eski bir defterin arasından seçtim bu akşam
sayfaları küflenmiş kenarları ısırılmış bir sessizlik
didik didik edilmiş bir çocukluğun tortusu

masada duran bardak
dibinde solmuş bir ay taşır
sanki biri yıllar önce içine düşmüş ışığı
oradan çıkaramaz
ben o bardağın kenarında
adımı unuturum
insan kendi adını bile taşırken
yorulur
öyle yazıyor içimdeki kırık muskada

bugün yüzüme dokundum
avuçlarımda pul pul döküldü geçmişim
bir kadın sureti var aynada
ama gözleri bana ait değil
demek ki insan bir ömrü
başkasından ödünç alınmış bakışlarla geçirebiliyormuş
kimse söylemedi bunu bana

çekmecede sakladığım bir mektup var
üzeri kurumuş bir yağmurla mühürlü
her açtığımda başka bir acı kokar
bazı kağıtlar yırtılınca hafifler sanırdım
meğer içindekiler
yırtılan yerlerden daha çok sızarmış
ağrı böyle bir şey işte
çocukluğunda başlar
ciğerlerinde biter
nereye koysan orayı karartır

iyi misin diye sordum yine kendime
didemin unuttuğu bir soru gibi
yere düştü
kırıldı
bazı sorular onarılmaz
bazı cevaplar kendini un ufak ederek saklanır
insanın içindeki çocuk
hep en kırılgan yerinde durur çünkü
sessizliğinin tam ortasında

sokaklar bugün beni tanımadı
bir kaldırım taşı yüzüme bakıp
bir şey söyleyecek gibi oldu
sonra vazgeçti
görmezden gelinmek
bazen sevilmemekten daha ağırdır
sadece dinle dersin sokaktaki bir yabancıyı dinlediğin kadar
ben de bunu bu şehrin suskun taşlarında öğrendim

ve biliyorum
herkesin kalbinde bir karanlık kuyu vardır
kimsenin ip sarkıtmadığı
orada uçup gittiği pencereler kapanmış
bir kuş kendine yaslanır
ben o kuyunun dibine
senin adını kazıdım bu gece
belki gelir okursun
belki hiç bir zaman okumazsın
ama insan en çok
kendi yokluğunun sesine alışır zamanla

mesele de tam burada başlar
iyileşmek değil
karanlığına yeni bir isim bulmak gerekir
zannedişlerin arasında
benimkisi
işte böyle sessiz bir karanlık
dilimde acı içimde ölü bir ışık
tam annemin bıraktığı yerde başlayan yeşil bir ağrı

Paylaş:
1 Beğeni
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Şiiri Değerlendirin
 
Ağrı Şiirine Yorum Yap
Okuduğunuz Ağrı şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
ağrı şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
Bu şiire henüz yorum yazılmamış.
© 2026 Copyright Edebiyat Defteri
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Üyelik
Giriş paneli

Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.

ÜYELİK GİRİŞİ

KAYIT OL