Ben bir yerde,başka bir yerde ,aynı cevaplar ile,
Sen burada hep olduğun gibi,ama aynı bıkkınlıkla başbaşa,

Ey yâr mâna nedir bilmezsin,kalbin ile seslenirsin.
Gönlümü hissedip,kızgın bir sevecenlikle tebessüm gösterirsin.

Çiçek tarlasında,belki dört duvar arasında,belirsiz akşamlarda.
Sönmüş küllüğün içinde,bitmiş bir cevabın yanında.

Kul ağıt yakar,ama neye yaktığını düşünmezmiş.
Bu da bir masaldır ,kederli bir dünde hatırlatan geçmişin…

Yeter!dedikçe içimdeki buruk hüzün konuşmak ister
Ama bir gün bıkar bu işten,sadece dinlenmek ister

Ama “durmak mı “der hayat bitmiş yansımanın yanında
Belkide yarın için buğün yol almak gerekir,bıkmadan…

Su birikintisi,yalın bir birikintideki silik bir slüet,
Yıllanmış gravyer peyniri misali,yıllandıkça küf geçirmez halde

Derdim nerden bileyim,şimdi yine derim nerden bileyim
Anlaşılmaz bir deneyim ,söylenemeyen sözlerle