Al yazmalım bir seher vaktinde ,kendinle kırgın haldesin
bilmez olaydım ,bu kibir anında,düşündükçe yazarım
buğün o gün değil ,bilirim ,anlamsız bir durumdayız
nedenler biriktikçe,söğüt dalında ki yapraklar tekrar düştü

düşmüş balkanlardan kovulan,garib anadolu gibiyim
yükseldikçe,parangalar ile cekilirim yeryüzüne,dinler mi ki yar.
bir deviş edasyla,nefsim ile suhur ederken içim ,suskunluğumla
her baharın bir bitişi var derler,kimi sonbahar kimi ise ilkbahardı.

istanbulun iki yakasında,yoğruldukça ,cevaplar birikir durur
aranan söz bir teselliden ibaretken,koynunda uyuduğum bir yastıkta.
çocukken dinleyemediğim masallarla, birikin sukunetle beraber,
duramayan bir cevabın peşinden koşmak gibi,elini tutamadan...

ey gönül söylesen mi yıldızlar sana neden düşkün?anlayamaz mısın!
kaçmak bir cevap mıydı?bu ahval durumda cevap değildir.
yagmurlar düşer,çiçekler solar,buutlar kızgın şimşekler çakar.
ama bu aradıgım değil,arayamadıgım bir sebeptir.