Ya rab çokluğun içinde yokluğumu hissediyor musun?
gitsen bile,yeniden aynı caddede olmak mı gerekir.
bilinmez dehliz rüyalardan uyanamasamda bir gün
alışırım belki de unuturum,var olduğumu unutmadan

bir caddede ilerlerim,tekrarlı bir rutinlerle
bir masal dinlerim,acı bir içecekle gün doğumunda
buralar soğuk,soluk köz ısısından bile soğuk
ama ben izlerim ,dört duvar arasında tekrardan

dil belası derler buna,manasını bilmek kafi derler
ama yetmez,ilerledikçe her bir adımda uzaklaşır yıldızlar
masallar,destanlar çocukluğumda izlediğim süperkahramanlar
hep bir seyler yaparlar,gülerler ,kederlenirler,dik dururlar

monoton bir koşuşturmada,gün batımında,aynı başlangıçlarda,
dönmeyen bir yolda,bir şiir yazdım tekrardan,bildiğim bir cevapla
gönlüme dokunan bir hançer misali,yaklastıkca batan ikilemimle
yaşamak demek ,bir anlatıdır mesela,basit bir anda ama

yazmak gerek sadece...