Zehirler akıyor, tatlı balından
Hileyle örülmüş, yola kapıldım
Doğruluk bekledim, eğri sözünden
Dikeni gizleyen, güle kapıldım

Kaderin sillesi, yüze yetmiyor
Sırtımda bir hançer, izi gitmiyor
Yoruldum hayattan, dertler bitmiyor
Savruldum rüzgârda, küle kapıldım

Meğer o sevdanın, sözü başkaymış
Maskesi düştü de, yüzü başkaymış
Gülene aldandım, özü başkaymış
Kurumuş pınarda, göle kapıldım

Düşmüşüm çıkılmaz, amansız derde
Çakallar toplanmış, buğulu yerde
Vicdanlar taş olmuş, merhamet nerde
Namertten uzanan, ele kapıldım

Sildim defterimden, vefasız adı
Kalmadı ömrümün, tuzu ve tadı
Gönlümün dinmiyor, bitmez feryadı
Sonu hiç gelmeyen, çöle kapıldım

Artık ne sitem var, ne de bir sözüm
Küllendi yürekte, sönmeyen közüm
Rengarenk hallerin, gördü bu gözüm
Dipsiz bir ummanda, sala kapıldım

Her gülüş bir maske, yalanmış meğer
Gönlümün sarayı, talanmış meğer
Dost diye sarıldım, yılanmış meğer
Bozuk bir düzende, sele kapıldım
FATİH TOPCU
11,03,2026