Bir ilişkiye başlarken o ilişkiyi türlü taktikler, manipülasyonlar ve testler üzerine kurarsanız, daha en başta o ilişkinin masumiyetini bozmuş olursunuz.

Çünkü aşk sınırları zorlayabilir; fakat sevgi oyunlarla değil, samimiyetle ve açık bir yürekle var olur.

Dişlileri baştan yanlış yerleştirilmiş bir ilişki ise bir gün mutlaka yoldan çıkar.
Belki bir süre yürür gibi görünür, belki iki taraf da idare etmeye çalışır; ama temeli yanlış atılmış bir yapı er ya da geç çatırdamaya başlar.

Çünkü ilişki daha en başından; baskı, türlü oyunlar, suçlu, eksik ve yetersiz hissettirme, pasif-agresif tavırlar, çekingen ya da kaçıngan davranışlar gibi yollarla elde edilen kazanımlar üzerine kurulmuştur.

Böyle bir zeminde sevgi ve güven doğal hâliyle varlığını sürdüremez.
Bir gün mutlaka taraflardan biri iflas eder; yorulur ve tükenir.

İlişki de tükenir.

O tükeniş yaşandıkça sevgiyi ve saygıyı güçlendirmek yerine suçlu ve kusurlu hissettirme taktiği biraz daha artırılır.

Çünkü kişi ilişki kurma becerisini baştan beri böyle öğrenmiştir.

Ve çoğu zaman kendisinde kusur aramaz.
Onlar hep kusursuzdur.

Oysa saygı ve güvenin oluşacağı zemin, daha en baştan kendi elleriyle yok edilmiştir.

Ve kişi kendisiyle yüzleşmesi gereken noktaya geldiğinde, bunu bir karakter kaybı gibi algılar.
Bu yüzden üzerine sonradan ne eklenirse eklensin, o ilişki ya hiç olmaz ya da olsa bile sağlam olmaz.

Bir gün bir şekilde bardak dolar ve çoğu zaman eften püften görünen nedenlerle ilişki biter.
Oysa temeli sağlam bir ilişkiyi hiçbir küçük sebep gerçekten bitiremez.

Böyle ayrılıklar çoğu zaman sadece daha önceden verilmiş bir ayrılık kararının bahanesidir.

Aslında hiç başlamamış bir ilişkinin sonudur.

Saygılarımla

Özlem Saba