3
Yorum
15
Beğeni
5,0
Puan
136
Okunma
Fahrunnisa, gün geldi aslına döndün zahir
Sessizliğin çölünde unuttun sanki beni!
Firkat nasıl vicdansız, hasret nasıl da mahir
Dilden dile fısıldar, anlatır menkîbeni
Fahrunnisa, yılların yükü omuzlarımda
Dostluğun anıları gönlümde dizi dizi
Otuz yılı devirdik , eminim kararımda
Ömrümce ayırmasın hiçbir mesafe bizi
Fahrunnisa, haklısın şaşırmakta sözüme
Bilirsin ki, derdimi neşemi yazarım ben
Ne vakittir gözlerim değmedi ya gözüne
Bu yüzden kalem elde özlemi yazarım ben
Fahrunnisa, etrafta hüzünler uçuşuyor
Belki bu yüzden sesin duyulmuyor günlerdir
Dünya çılgınlar gibi uçuruma koşuyor
Kapatsam gözlerimi belki hepsi silinir
Fahrunnisa, sen benim mazimdeki desensin
Sen benim dört mevsimim, gülen yüzüm de sensin
...
5.0
100% (7)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.