​Kadehime dert dolmuş, mezesi hüsran,
Felek yazmış fermanı, durmuyor zaman.
Dudağımda sönmüş son sigaramdan,
Bir nefes çekmek için ısrar etme.

​Yüreğim sabıkalı, aşkım bir sürgün,
Dikenli tellerde can verir her gün.
Gözümün yaşını sildiğim o gün,
Yüzüme bakmak için ısrar etme.

​Rayından çıkmış bu sevda treni,
Yoktur bu yokuşun artık freni.
Mezara koymuşken kendi kendimi,
Can suyu vermek için ısrar etme.

​Güneşim batmış, zindan her yanım,
Damarda çekilmiş, akmıyor kanım.
Zaten can çekişiyor bu yorgun canım,
Hançerini vurmak için ısrar etme.

​Mektupları yaktım, külleri savruk,
Sazımın telleri dertten mi kavruk?
Gönül kapım artık ebedi buruk,
Anahtar sormak için ısrar etme.

​Mahşere kaldı bizim hesabımız,
Kırıldı kalem, bitti kitabımız.
Zehir oldu en tatlı şarabımız,
Bir yudum içmek için ısrar etme.