ezo gelinin nefesi
davul seslerinden örme
mutluluk âyinlerinde
gecenin hüznünü boğuyor...

her filmden
bir kalıntı saçılıyor
ıssız kasabaya
kalabalığa dönüşüyor
rengârenk göğümde

tenimi kokluyor
zamansız ölümler
meçhule giden yol
hep telaşlardan geçiyor
ne kadar vaktidir
desek de şimdi
mesai karmaşasında
ertelemek düşüyor yarına

oysa
bir ölmelik hakkımız var hepimizin
bu kadar provaya akıl ermiyor
zamanı dolduruyoruz minik bir torbaya
bu sıkışmışlık gene de
umutları bağlıyor

ağlıyor ezo gelin
onun bahtı bulutlara denk
ağla ezo
yarılsın sevgiye giden toprak!
ıslansın kurumuşluğuna inat
şu koyu nefret!

-gök yağmasa diyor köylü
nasıl olsun bereket?-

reyhan kokulu dağlarda ezo gülüşü
muhteşem olacak diyor bir çiçek
sılaya dönüşü...

yeşile dönerken gelinciğin örtüsü
güzellikle değişmiyor sınavın ölçüsü
ezo’nun
gözlerinden doğuyor
dünya
bir b/aşka

uzaklaşıyor gittikçe
yürek delen davulun sesi
bir hasret türküsü duyuluyor
dallarda kuşların buruk nefesi
siliniyor sözlerden
hüzünle mutluluğun karmaşık resmi
sonsuz sükuta dönüşüyor
dudaklarda aminler
beyaz gelinliği giymeye
doymuyor gelinler

yıldızlar yanıyor ezo’ya
göğün geçitlerinden
adsız şehitler havalanıyor
d/ağlamaklı...

ŞuLeCan
22 haziran 2012

#asiyeler #senemler #cocukgelinler #ezo
#muratalamayangelinleradına
#huzunludavul