Ey insanoğlu duy, bir yolcu söyler,
Boşadır hanuman, boşadır köyler.
Saraylar ve tahtlar, mevkiler, beyler,
Giderken bir kefen sarar sonunda.

Hırsa kapılıp da gönül kırma hiç,
Güvenip dünyaya meyil verme hiç.
Kimseden boş yere hesap sorma hiç,
Herkes ettiğini anlar sonunda.

Emanet bu nefes, bir gün verilir,
Toprağın altına beden serilir.
Karanlık kabre hep, yalnız girilir,
Gerçekler ortaya çıkar sonunda.

Sevgiyle dokun sen, her bir yüreğe,
Dua olsun elin, sonsuz dileğe.
Boyun eğme sakın, fani feleğe,
Cömertlik kapıyı açar sonunda.

Güneş gibi doğ da, merhamet eyle,
Diline sahip çık, doğruyu söyle.
Gidilir bu yoldan, sadece böyle,
Menzil huzur ile biter sonunda.

Şair Ebuzer ÖZKAN

Değerli Şairlerden Şiirime İnciler;

Sözlerin özünü almışsın ele,
Dökmüşsün gerçeği ne güzel dile.
Bu fani dünyada doğru menzile,
Yalnız, iyi kalbin varır sonunda.….Orhan Gülaçar

Önce teneşirde seni paklarlar,
Kefen örter dört yanını aklarlar,
Sonra bir kez daha elle yoklarlar,
Yüz toprağı tanır,bak gör sonunda.....Nurettin Gülbey

Mağrur olup gezme, yerin altı var,
Zulmetin içinde, nurlu saltı var.
Her bir amelin de, birer tartı var,
Mizan defterleri, çıkar sonunda....Mesut Tütüncüler

Doğruluk bir güneş olsun sözlerin,
Hakka doğru baksın yolda gözlerin,
Bu dünya bir menzil, kalır izlerin,
Sabreden huzura varır sonunda.......andelip...

İnsanoğlu bilmez hangi yoldadır
Kimi sağda iken kimi soldadır
Dürüstlük mezarda, namus roldedir
Bir gün gerçekleri anlar sonunda……. Kadir Tozlu (Süperbaba)