Hiç okur musun kitapları, hayatları, insanları?

Sadece sayfaları kastetmiyorum.

Bir insanı, bir insanın içini okuyabilir misin?

Mesela bir kadını okuyabilir misin?

Bir papatya görünce gözlerindeki gülüşü görür müsün?

Ya da kaldırımda bir seksek görünce sevincini anlar mısın?

Bir çocuk görünce çocukluğuna ağlamasını anlar mısın?

Peki o kadını anlayabilir misin?

Yaşadıklarını, acılarını, sevinçlerini görsen ona hak verir misin?

Çaresiz ayrılıklarını görsen dayanır mısın?

Duygularına ortak olsan onu anlar mısın?

Ya her kötülüğe rağmen içindeki temiz sayfaları yazmasına yardım eder misin?

Pişmanlıklarla dolu olan bir hayatı umutla süsleyebilir misin?

Bir hayatın doğuşuna eşlik eder misin?

Bu kadını görmezden gelme.

Bir hayat olsun yaşamasına yardım et.

Nasıl edicem diye aranma!

Bir tatlı söz kavuşturur insanı sımsıcak bir ruha.

Bir gülüş, bir bakış kim bilir kimlerin kalbindeki buzu çözer.

Bir dal olsun uzat, belki çıkar saplandığı karanlık duygulardan.

Bu kadını anla, yüreğindekiyle beraber…


N. Y.