Ne zor olsa gerek,
Bir kız çocuğunun kurduğu hayallerin gerçek olmaması.
Oysa o inandırmıştır kendini, pespembe hayatlara.
Uzak diyarların bir masalı olsa gerek.
Mutluluk dolu yaşamlar.

Yıllansa da bazı masallar,
Hiç eskimez hayalleri çocuğun.
Yaşanması uzak günler belki de her günü olacak.
Hayal olduğunu bile bile hatırlamak ne hoş olsa gerek.
Kim bilir belki de çocuk, masallarını düşlemeyi özlemiştir.

Zordur herhalde uyumadan düşlenilen rüyaların gerçek olması.
Oysa çocuk çok özler yaşayamadığı güzel günleri.
İnsan yaşamadan özleyebilir mi ki?
Eğer düşlerinde yaşarsa, her şeyini özler o hayatların.
Ne güç durum olsa gerek, her an düşlenilenden uzaklaşmak.

Belki de uzaklaştıkça hayat, yıllandıkça şarap tatlanır.
Ya yıllar geçtikçe hayaller unutulursa?
Çocuk hiç büyümez mi ki?
Büyümez bazı çocuklar, içlerinde yaşanmamış düşlerin burukluğuyla.
Kim bilir belki de bir gün gerçekleşecek hayaller.

Bir umut bekler çocuk, hayatın getirilerini.
Oysa hayat bazen sevdiği şeyleri de götürür.
Tıpkı küçük kızın hayalleri gibi.
Oysa o hayaller hiçbir yere gitmez.
Bekler geri dönmesi gereken günü.

Çocuk belki de bilir hayallerin gerçek olmayacağını.
Ancak ne zordur düşlerden kopmak.
Gerçekler çok acı olsa gerek.
Yine de vardır tatlı anlar.
Yoksa o düşler bu kadar sabırla beklenir miydi?