7
Yorum
23
Beğeni
5,0
Puan
124
Okunma
Yağmur gökten yağar usulca
Toprak nasibini alır damla damla
Ben ise yüreğimde ıslanırım,
Hasret yerleşmiştir içime
Kalbim dilhun bir mevsimdir,
Adı konmamış yaralarla dolu.
Hazan erkenden gelir bana,
Yapraklarım
Senin yokluğuna dökülür.
Yağmur toprağa yakışır,
Beklemek ise yüreğime.
Toprak susar damla damla,
Ben susarım uzun gecelerde
İkimiz de biliriz ki
Sabır, sessiz bir bekeyiştir.
Hasret bazen
Bir kelimenin içinde büyür,
Bazen de bir fısıltıda.
Adını anmam,ama her şey
Sana benzer nedensiz
Kalbim dilhun,
Çünkü sevgi
Her zaman neşeyle gelmez.
Bazen insan
En çok beklerken kanar,
En çok severken yorulur.
Yağmur yağdıkça
Toprak derinleşir.
Ben ise içim de büyürüm.
Her damla
Vuslata biraz daha yaklaştırır beni.
Hazan mevsimi geçer elbet,
Yaprak düşer kök bilir vaktini
Ama düşerken öğrendiğim
Bir şey var
Yaprak düşer kök yerinde kalır
Vuslat,
Öyle bir anda olmaz ki.
Önce içte başlar inançla
Kalp kendine döner usulca
Yarasını tanır ve sabırla bekler.
Bu dizeler yağmurdan değil,
Beklemekten gözyaşlarımla ıslandı.
Hasretten öğrendim ben yazmayı,
Dilhun kalmaktan,yoruldum
Hazanı sessizce taşımaktan.
Toprak kadar sabırlıyım
Kalem kadar da yaralıyım.
Vuslat gelirse adını koyarım.
Gelmezse
Bu şiirler bitmez
Ben yine yazarak hayata tutunurum.
Beklerken bu kalp yaralı, özlüyor,
Her hasret damlası biraz daha ıslatıyor yüreğimi.
Ama bilirim, sabırla geçen her gece
Vuslatı getirir, sonunda kavuşacağız.
Güneş doğar, yağmur diner usulca,
Toprak ve kalp birlikte derinleşir.
Sen gelirken adım adım, sessizce,
Her yara kapanır, dilhun kalbim sevinçle dolar.
5.0
100% (12)