YOKLUĞUNDA

Yıllar geçti gidiyor ömrüm bitiyor işte
Tomurcuk güller dalında kaldı açmıyor
Bülbül dalında ötmez oldu hasretinden
Sensiz bu şehirde zaman durdu adeta

Yalnızlığı mesken tuttum yokluğunda
Yaşadığım acının tarifi yok şu yüreğimde
Aşkın ateşi düştü kalbim yanıyor sensiz
Sigaram ve geceler eşlik eder acılarıma

Ah çeker ağlarım çekip gidişine
Bu şehirde güneş battı
Doğmuyor gönlüme gidişinle
Yüreğim kapkaranlık
Sayende aşk acısından
Yine yalnızlık
Yine ateş düştü şu yüreğime

Çaresiz kaldım yüreğim darmaduman
Ben bu derde acıya nasıl dayanayım ki
Gönlümü susturamıyorum avutamıyorum
Gözlerim ise isyanda gözyaşlarım durmaz

Ah çekip ağlıyorum
Özlemin sardıkça yüreğime
Garip gönlüm yasta
Gittiğin o günden beri
Koca şehirde yapayalnızım sanki derbeder
Gidişin geldikçe aklıma delireceğim sanki

Ah benim dağ gibi yüreğim bitap düştü
Bir çocuk gibi gözyaşı döker şimdi sensiz
Yorgun düştü acılara dayanamaz artık
Yokluğun yakar, özlemin dağlar yüreğimi

Hayatım oldu toz duman
Yıkık dökük bir şehir gibiyim
Darma duman oldum
Gidişinle oldu gönlüm virane
Derman ararım bu şehrin ıssız sokaklarında
Aklım firar edecek gibi
Dolaşırım karanlık sokaklarda

Sevdamın yasını tutarım kasvetli gecelerde
Yokluğun bir karabasan gibi çöker üzerime
Hasretin ayazı üşütür şu yüreğimi,
Gidişinle hazan vurdu gönlümün bahçesine

Dilime prangalar vurdum
Ah etmemek için sana sevgili
Gözlerimi mühürledim başkasını bakamam
Tüm duygularıma gem vurdum
Gittiğin O günden beri
Hayata küstürdün sen beni
Beni terk edip gidişinle sevgili