Seyit Ali şairim sabrın sonu selamettir kaleme aldığı bu şiir, hayatın üst üste gelen aksiliklerine karşı bir sabır manifestosu gibi. Şiirde kullanılan dil oldukça samimi ve gündelik hayatın içinden seçilmiş. Şair, okuyucuyu edebiyata dökülmüş bir versiyonuyla baş başa bırakıyor.
​ Şiir, "kaçan son otobüs" ile başlayıp "alarm sesi" ile biten bir terslikler silsilesini işliyor. Yağmurun doluya dönme ihtimali, paslı musluk kokusu ve boş bir buzdolabı; şanssızlığın fiziksel ve mekânsal yansımaları olarak sunulmuş.
​Kuru ekmeği tuza basmak" ve "sıcak bir tabak aşa hasret kalmak" ifadeleri, karakterin sadece talihsiz değil, aynı zamanda zorlu bir ekonomik yaşam mücadelesi verdiğini de gösteriyor.
Şiirin her bendinin "Ya sabır, ya sabır, ya sabır" nakaratıyla bitmesi, kişinin bu durumdan kurtulamayacağını bilmesinden kaynaklanan o tanıdık kabullenişi yansıtıyor.
​ Şairin kendi kendine "Adımla bakalım Seyit bu yolu" diye seslenmesi ve "uykunun piç olması" gibi argovari, içten ifadeler, dramatik havayı biraz kırıp yerine trajikomik bir ton katıyor.
Kalemin daim olsun kalemdaşım