Gökkuşağı gece beklenir
On üçünde bir çocuk bakışlarında
Yağmur damlaları bir tek o zaman görülür
Şımarık bir rüzgâr uğultusunda
Islıkla karışık bir melodi dinler çocuk
Rüzgâr aralık pencereden içeri süzülürken
Ve yorgun gözleri usulca kapanır
Bazen tan yeri ağarırken

Gök kuşağı gece beklenir
Sorulmaz neden, niçin
Belki bir dilek tutmak
Belki masallar diyarına gitmek için
Her gece bıkmadan, usanmadan sabırla bekler çocuk
Taşıyamayacağı bir yükle
Yalnızlığın kıyısında bekler
Küçücük nasırlı elleri havada kalır
Sabırla beklediği dileği arafta

Gök kuşağı gündüz beklenmez arkadaş
Çınar altı, bir esnaf lokantasında
Yağmur damlaları da görülmez
Boyundan büyük bulaşıklar arasında
İç çeker, ah eder, şikâyeti boğazında düğümlenir
Bir damla yaş gönderir umuda doğru

Gök kuşağı gece beklenir
Ve de dört yapraklı yonca
Beklediği bütün duraklarında
Geçtiği bütün yol kenarlarında
Bal rengi ateşten madenlerde pişer çocuk
Alnındaki terle gençliğinin kollarında
Hayatın ona biçtiği rolü oynar
Sükût içinde kaderin avuçlarında

Gök kuşağı gece beklenir arkadaş
Orta yaş sendromunda
Ve de dört yapraklı yonca
Beton yapılar arasında
Bazen bir iskele sırtı
Bazen bir inşaat çatısında
Gök kuşağını gece bekler çocuk
Aynı umut ve aynı kararlılıkta
Ve elleri hala askıda bekler
Çocuksu bir bakışla kırk altısında
SEYİT ALİ ORUÇ