2
Yorum
16
Beğeni
5,0
Puan
84
Okunma
Filistin askılı gecelerde bir sarhoşluk
Salınıyor naranın en dibinde.
Sonrası, yaftalanmış cürmün dilinde üşüme.
Duvara “peki” dedi gölgesindeki ışık: peki.
Ve biliyor musun, anlayana “peki” en kötü küfürümdü.
İzmarit yanığı kaldırımların tüten ayazı pek gıcırtılı.
Burada, tam da şimdi —
ne dediğimi mi? Ben de bilmiyorum...
Biraz buruk, biraz kırık bir serenat geçiyor kalp tellerimden.
İtinayla işliyor içeri ve itinayla söküyor gerisin geri.
Bu cambazlık, diyorum, çok afili.
Ehlileşmiş duygularımın ne savcısı var ne savunması.
Öyle üstün körü gömün işte, gömün —
illâ ki göğe.
Hepsi bu...
5.0
100% (8)
Cevap Yaz